Ik heb nooit zo nagedacht over de betekenis van dromen

Midden in mijn beeldscherm verschijnt ineens een ander venster. Ik klik het weg en werk verder aan een van mijn huiswerkopdrachten. Ik heb vijf woorden meer getypt als er weer een schermpje in mijn beeld komt. En nog één. Meteen daarna komen er nog twee bij. Ik probeer ze allemaal weg te werken, maar zodra er één weg is… Als ik ergens niet tegen kan, is het een laptop die iets doet wat ik niet wil. En dit is zéker niet wat ik wil! Ik probeer het bekende CTRL-AlT-Delete. Dat werkt niet. Er komen alleen maar meer schermpjes bij! Ik begin op de toetsen te slaan. Ik weet het; die aanpak helpt nooit… Ik zie er inmiddels ontelbare. Net als ik uit pure wanhoop het ding uit m’n raam wil gooien, word ik wakker. Opgelucht dat het maar een droom was, blijf ik nog even liggen. Ik vraag me bijna nooit af wat een droom betekende, maar zou in deze tóch een boodschap verborgen zitten? Verder lezen Ik heb nooit zo nagedacht over de betekenis van dromen

Voordat ik aan de studie ging, moest ik een aantal keuzes maken.

Een paar weken geleden werd de tweede en zwaardere sluiting in het land aangekondigd. We leven nog steeds in Corona-tijd. Voorlopig blijft dat zo, vrees ik. Elke keer na een verandering van de regels heb ik een paar dagen nodig om te bedenken of er iets voor mij zal veranderen. En zo ja, wat dan. Ik voel me gelukkig een stuk beter dan een paar maanden geleden! Dankzij mijn nieuwe weekplanning heb ik nog steeds een goed ritme en genoeg te doen. Ik begon in de eerste maanden van vorig jaar aan een nieuwe studie, gewoon omdat het kon. Inmiddels volg ik er twee tegelijk. Voordat ik begon met deze nieuwe uitdagingen moest ik een aantal keuzes maken. Bijvoorbeeld; ga ik voor een volledige zelfstudie of wil ik om de zoveel weken een avond les volgen? Ik neem je mee in mijn denkproces! Verder lezen Voordat ik aan de studie ging, moest ik een aantal keuzes maken.

Zodiezijn mooi! Zelfgemaakt door… Kerstwens 2020



Dit is één van de Kerstkaartjes die ik dit jaar kreeg. Het is een zelfgemaakte kaart door het team van Mooi Door Mij van Stichting Zodiezijn.
De organisatie koppelt design en commercie aan dagbesteding voor mensen met een (verstandelijke) handicap. Ze coördineert de samenwerking tussen ontwerpers, zorginstellingen en het bedrijfsleven. 

Leuk om te geven 
De opbrengst van het label ‘Mooi door mij’ wordt gebruikt voor de ontwikkeling van deskundigheid en investeringen in dagbesteding projecten.

In mijn ogen een webwinkel die echt de moeite waard is om eens te bezoeken! Ze verkopen veel meer mooie kaartjes, kaarsen en verschillende soorten zeep.
En veel leuks om te geven zoals een ‘Doosje complimenten’, een  Dankjewel– ‘of ‘Brand maar los’ -pakket. Net even anders!

Kijken maar (nog) niet kopen
Ik werd er wel hebberig van, maar heb (nog) niets gekocht. Wat mij betreft een webwinkel die je aan je ‘Favorieten’ mapje mag toevoegen! Heb ik zonet wel gedaan en ik denk dat ik binnenkort een paar cadeautjes (voor mezelf) ga scoren… 

Er was nog iets wat ze goed hielp. Namelijk… (stoel)yoga

De Gedraaide schaar, Neerwaartse hond of de Vijfpuntige ster. Zeggen deze woorden jou iets? Mij zei het niets. Het zijn begrippen die in de yoga-wereld heel normaal zijn. Yoga-houdingen. Lees: onmogelijke houdingen. Ik heb me er nooit mee bezig gehouden. Simpel omdat ik niet wist dat er ook een variant voor rolstoelers is. Of beter gezegd; voor de zittende mens en dan heet het Stoelyoga. “Is het ook niet wat voor jou?”, stelde mijn moeder ooit eens voor. Nou nee, ik zag er niets in, dus liet het liggen. Totdat ik het er een paar weken terug met mijn Spina-collega’s over had…

Meerdere in de groep deden aan stoelyoga en ze hadden er juist heel veel aan! Moest ik het dan toch een kans geven? Wie weet, misschien werd ik toch nog een Yogi (= iemand die serieus aan yoga doet)!   Verder lezen Er was nog iets wat ze goed hielp. Namelijk… (stoel)yoga

Waar iedereen dat ‘iets’ van mij begrijpt, omdat ze het ook hebben

Regelmatig schrijf ik over mensen die ‘iets’ hebben, zonder verder daarop in te gaan. Op dat wat ze dan hebben. Ook heb ik nog nooit eerder iets verteld over mijn eigen ‘iets’; Spina Bifida.
Spina bifida betekent letterlijk ‘gespleten wervelkolom’. Het wordt ook wel ‘open rug’ genoemd. De ruggenwervels sluiten niet goed rondom het ruggenmerg. Je kunt ‘t het best vergelijken met een dwarslaesie.
Ik vond het wel tijd worden dat ik hier meer over ging delen. Mijn motivatie daarvoor? Afgelopen maand was het ‘Wereld Spina Bifida maand’. Dat was voor mij sinds lange tijd een periode waarin ik meer aandacht besteedde aan mijn eigen handicap. En die aandacht heeft me echt veel opgeleverd!
Verder lezen Waar iedereen dat ‘iets’ van mij begrijpt, omdat ze het ook hebben

Ik begrijp wel veel van algemeen taalgebruik, maar dan nog…

Mag ik je voorstellen aan Steffie?

We leven al een paar maanden in een wereld die ik ‘Het Corona Tijdperk’ heb gedoopt. Gedeeltelijke Lockdown (ik noem het liever sluiting) nummer twee loopt al een paar weken. Had ik het een paar maanden geleden echt wel moeilijk met de hele situatie, nu voel ik me minder angstig en verloren. Dat laatste komt voor een groot deel door mijn nieuwe weekrooster. 
Nog steeds kijk en lees ik maximaal twee keer per dag nieuws. De persconferentie kijk ik niet meer, maar lees later op een nieuwssite wel of er nieuwe regels zijn bijgekomen. Wat ik dan lees begrijp ik wel, maar soms heb ik behoefte aan een wat meer Jip en Janneke taal. Dat klinkt kinderlijk, maar mijn punt is:
Bereik je met algemeen taalgebruik wel écht iedereen? Ik denk van niet en werd voorgesteld aan Steffie. De volgende paar minuten laat ik jou ook kennis met haar maken! Verder lezen Ik begrijp wel veel van algemeen taalgebruik, maar dan nog…

Voor een goed begin wil je dit duidelijk in beeld hebben

In een eerder blog scheef ik over de verzorgingsruimte die ik ineens niet meer kon gebruiken bij de organisatie waar ik werkte. Ik ben er na ongeveer een jaar weer weg gegaan. De werkplek en ik was echt geen goede combinatie. Tijdens het kennismakingsgesprek waren we allemaal enthousiast. Aan het eind ervan hadden we op papier genoeg mogelijke taken die ik kon doen. De praktijk bleek anders te zijn.  Ik hoor veel positieve ervaringen, maar deze was dat niet voor mij. In dit blog wil ik daar meer over delen, maar ik wilde niet een heel negatief stuk schrijven. Ik heb in plaats daarvan een puntenlijst gemaakt. Eentje waarmee je de kans op een negatieve ervaring denk ik kleiner maakt.

Die periode heeft veel met mij gedaan. Ik vind het dan ook best lastig om het weer deels opnieuw te beleven. Want dat doe ik toch tijdens het schrijven. Maar het is ook een stukje verwerking, dus wel goed dat ik het doe. Daar gaan we. Verder lezen Voor een goed begin wil je dit duidelijk in beeld hebben

Bij mensen waarvan ik weet dat ze er één hebben, kom ik liever niet.

Stel je voor; een buggy met daarin een krijsende peuter, een meisje met donkerblonde krulletjes.  Een bruin paard snuffelt nieuwsgierig aan de buggy en de peuter. Misschien is het niet één paard, maar twee. En is de kleur van het paard of de paarden wit en niet bruin. Het meisje heeft zeker donkerblonde krulletjes. En krijst niet van plezier; ze is echt niet blij met dat snuffelende paard (of paarden dus) bij haar buggy! Dat meisje, dat ben ik.  Verder lezen Bij mensen waarvan ik weet dat ze er één hebben, kom ik liever niet.

Ik vind het een lastige afweging; het melden of me stilhouden?

“Voor morgenavond wil ik graag een tafel reserveren voor vier personen, waarvan één rolstoeler.” Als ik naar een restaurant ga, rolt het er automatisch uit. Ik geef aan dat er iemand in een rolstoel bij is. Ook als ik naar een bijeenkomst ga, bijvoorbeeld in de kerk, meld ik mij aan inclusief hulpmiddel. Of nou ja, bijna altijd. Voor zover ik me kan herinneren heb ik het twee keer niet gedaan. Het niet zeggen heeft plus- en minpunten, realiseerde ik me toen ik er weer eens over nadacht. Het levert soms bijvoorbeeld interessante situaties op. Verder lezen Ik vind het een lastige afweging; het melden of me stilhouden?

Ze wilde het helemaal zelf regelen. Voor die houding is een woord…

In mijn werkmail zit een uitnodiging voor een afspraak met de collega die mij op de afdeling ondersteunt. Geen idee waar het over kan gaan. ‘Ik hoor het wel’. Een uurtje later weet ik de aanleiding. Ik kan de ruimte waarin ik mijn verzorging doe niet meer gebruiken. Andere mensen hebben hem nodig. Wat nu?
‘We zijn al wel op zoek naar een andere ruimte!’ zegt ze. Kan ik tussendoor naar huis gaan? Dan ben ik een uur onderweg om alleen even te plassen. Dus dat valt af. 
In overleg besluiten we dat ik tijdelijk eerder naar huis ga. En dat gaat meteen die dag al in. Nu ben ik vooral opgelucht dat er niets ‘ernstiger’ aan de hand is. Dat ik ontslagen word ofzo. Dus aan het eind van het gesprek haal ik opgelucht adem. Heel lang zal het wel niet duren voordat er een andere kamer gevonden is… Verder lezen Ze wilde het helemaal zelf regelen. Voor die houding is een woord…