‘Minister van Gehandicaptenzaken’

Maandag 17 juni werd in een tv-programma door kijkers en een jury uit zes kandidaten de ‘Minister van gehandicaptenzaken’ gekozen. Zij hadden een maand voor de ‘verkiezing’ in hun omgeving campagne gevoerd om stemmen te winnen.
Ik zag de aankondiging van het programma een paar dagen voor de uitzending. Later een filmpje van de kandidaten op YouTube. Eéntje bleek uit mijn provincie te komen! Niets van meegekregen. Het was me nog niet helemaal duidelijk wat die persoon nu voor ‘functie’ krijgt. Dan maar gewoon kijken om daar achter te komen. Aan het einde van de uitzending werd de ‘winnaar’ bekend gemaakt door Hugo de Jonge, minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Ik heb ook gestemd op één van de kandidaten. Zijn de ‘winnaar’ en mijn favoriete kandidaat dezelfde? Wat is het belangrijkste doel van de eerste ‘Minister van Gehandicaptenzaken’?

‘Sjouwer’
Aan het begin van de uitzending wordt door presentatrices Lucille Werner en Anita Witzier een korte uitleg gegeven. Vond ik een goed begin! Misschien werd het voor mij dan ook wat duidelijker. Deze ‘minister functie’ is voor een jaar en hij of zij heeft de taak om verschillen te verkleinen tussen mensen met en zonder handicap.
Op NPO 1 Extra werd de ‘verkiezing’ uitgezonden met een gebarentolk. Op een aparte zender dus. Het eerste verschil was daarmee een feit denk ik. Een gemiste kans wat mij betreft; het was de perfecte gelegenheid om dat eens niet te doen! Waarom was juist in dit programma de gebarentolk niet gewoon in beeld? In de zaal was een gebarentolk aanwezig, die kwam wél regelmatig in beeld..
Minister de Jonge legde uit dat hij een ‘sjouwer’ aan zijn zijde nodig heeft. Iemand die met hem gaat samenwerken om ervoor te zorgen dat iedereen zonder drempels mee kan doen in de samenleving.
Waarom hij hier het woord ‘sjouwer’ gebruikte snap ik niet helemaal. Ik dacht eerst dat hij ‘shouter’ zei; schreeuwer. Of ‘shower’; een douche. Had ook gekund.
Ik denk dat hij hiermee iemand bedoelde die deze taak samen met hem draagt. Later op de avond ging hij de kandidaten kritische vragen stellen. Om erachter te komen welke van de zes de taak van ‘sjouwer’ volgens hem het beste kan uitvoeren. Daar had hij maar een paar minuten de tijd voor. Te weinig om echt een goede indruk te krijgen van de kandidaten.


‘Luchtig’
Stand-up comedian Martijn Koning was gevraagd om alle rolstoelers, blinden en doven van Nederland in ‘het zonnetje’ te zetten (meer varianten handicaps zijn er blijkbaar niet) met een ‘roast’. Om het allemaal een beetje ‘luchtig’ te houden.
Korte uitleg; dan gaat iemand je in een paar minuten figuurlijk afmaken.
Ik heb er drie woorden voor: Zó. Níet. Grappig.
Aan de reacties van het publiek te horen dachten zij er net zo over. Duidelijk een verkeerde keuze voor dit programma. Jammer dat ze niet iemand hadden uitgenodigd die wel het positieve benadrukt, was op deze avond veel meer op z’n plaats geweest.
Ik ben helemaal vóór zelfspot, maar dit kon niet vind ik. De sfeer in de zaal werd er volgens mij eerder ongemakkelijker van, niet luchtiger. Past wel bij de sfeer die ik tijdens het hele programma een beetje voelde; ongemakkelijk, gespannen, iets teveel woordspelingen achter elkaar. Lucille en Anita deden wat mij betreft te hard hun best om deze doelgroep normaal te laten lijken. Daardoor werd het juist ongemakkelijk.

‘Voor de allerkleinsten’
Degene die zichzelf een jaar ‘Minister van Gehandicaptenzaken’ mag noemen is Rick Brink. Zijn belangrijkste punt? Speeltuinen laten aanleggen waar kinderen met en zonder handicap met elkaar kunnen spelen. Zo begint het accepteren van gehandicapten al vroeg, zegt hij. Hij heeft een punt, maar is het niet een heel beperkt doel?
Ik zou me niet alleen richten op speelplaatsen, meer op andere plekken waar kinderen veel samen spelen, of sporten.  Zoals zwem- en sportclubs of de kinderopvang. Hij noemt ook heel kort dat ie graag ziet dat (meer) kinderen met een handicap naar ‘gewone’ scholen gaan. Zijn focus ligt vooral bij kinderen. Daar gaat iedereen die niet meer in een speeltuin speelt, weinig aan hebben.
Moet een ‘Minister van Gehandicaptenzaken’ niet iemand zijn die staat voor alle gehandicapten? Niet alleen voor de allerkleinsten; kinderen? Ik vind dat zo iemand aandacht moet hebben voor het brede plaatje: alle onderwerpen. Dit is niet een kabinet waar meerdere partijen in zitten, waarbij je kunt kiezen welke het beste bij je past. Ik weet dus niet of deze man echt iets kan veranderen voor de volwassenen in de gehandicapten-gemeenschap.
We zullen het wel beleven!

‘Bruggen bouwen’
Mijn stem ging naar kandidaat Frances. Haar belangrijkste punt: beeldvorming veranderen. Volgens haar is de eerste stap het delen van verhalen. Zodra je een persoon ontmoet die jouw zijn of haar eigen verhaal verteld, of die nou een handicap heeft of niet, verdwijnen vooroordelen.
Krijgt beeldvorming meteen een positieve draai. Ik hoor daarin veel overeenkomsten met mijn eigen visie en blog. In gesprek gaan met elkaar lijkt me een logischere ‘eerste stap’. Iemands verhaal horen en daar op inspelen. Daarna bruggen bouwen om verschillen te verkleinen. Zodat doven niet meer zelf om een gebarentolk hoeven te vragen, maar dat een horende dat al ‘gehoord’ heeft.

Een gedachte over “‘Minister van Gehandicaptenzaken’”

  1. Goeie blog, met verschillende items van het programma verwoord. Zo was het heel afwisselend om te lezen. Niet eentonig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *