Toegankelijkheidstest: ‘Wat is onze missie?’ ‘Check het museum!’

Om de zoveel tijd krijg ik een mailtje binnen van De Zonnebloem werkgroep Drenthe-Groningen. Meestal zijn het activiteiten waar ik geen belangstelling voor heb, maar deze klinkt interessant; ‘Mysterie gast gezocht’.
Het gaat over een project ‘Onbeperkt eropuit’ waarbij De Zonnebloem leden vraagt bij musea en theaters de toegankelijkheid te testen. Deze keer is het Groninger Museum aan de beurt. Hier wil ik wel aan meewerken! Meteen een goede reden om er weer eens heen te gaan.
Van de Zonnebloem krijg ik een uitgebreide vragenlijst, een declaratieformulier voor de kaartjes en de lunch plus een USB – stick. Een week later staan we zondag  ’s morgens voor het museum.

‘Wat is onze missie?’ ‘Check het museum!’
Het onderzoek begint al voordat we naar binnen gaan; Kun je wel zelfstandig binnenkomen? Je moet een vrij lange helling op om bij de ingang te komen. Mijn zus wil me helpen, maar dat mag nu niet; het moet me zelf lukken. De helling is niet zo heel stijl, ik kan ‘m hebben. De deuren gaan automatisch open en we komen geen drempels tegen. We zijn binnen!
De Informatiebalie is hoog, maar ik kan de man erachter redelijk goed verstaan. We kopen twee kaartjes en nadat ik betaald heb, bedenkt hij dat ik ook één begeleiders kaart kan krijgen. Die wijs ik af. Bij de garderobe geven we onze jassen af en ook deze balie is hoog zonder een verlaagd gedeelte.

Prutswerk
Dichtbij de garderobe zit een aangepast toilet, de enige in het museum. Eén aangepast toilet is wel heel weinig; er zijn drie verdiepingen. Op alle verdiepingen zijn wél standaard toiletten.
Als we het toilet binnen komen zie ik meteen iets wat me wel vaker opvalt in aangepaste toiletten; de wastafel is te hoog. Er zijn beugels naast het toilet gemonteerd maar staan nog omhoog en dus moet ik ze zelf naar beneden trekken. Maar hoe werkt dat? Op de muur hangt een briefje met instructies. Moet lukken toch? Niet dus. Ik hang schuin naast het toilet aan zo’n beugel te duwen en te trekken maar er is geen beweging in te krijgen.

Na een paar minuten klooien gaat de beugel ineens wél naar beneden. Het is gelukt, maar dit wil je niet als je blaas zo vol zit dat het ‘Waterballet’ ieder moment kan aankloppen. En als je niet zo goed je evenwicht kunt houden, dan is de kans groot dat je tijdens het prutsen omvalt. Die tweede beugel laat ik maar hangen.
Tegen de muur achter het toilet zit de knop voor het doortrekken. Je kunt er niet bij zonder je arm te verdraaien. Vanuit mijn stoel kan ik er helemaal niet bij. Hoe dan ook is hier naar de toilet gaan een hele uitdaging.

Zoekplaatje
We lopen door een lange gang met een aantal hoge ramen. Op de grond staan een paar krukjes zodat wat kleinere mensen en kinderen naar buiten kunnen kijken. Jammer dat die ramen niet tot aan de grond komen, dan konden rolstoelers ook wat zien. Mijn zus vraagt me of mij ook iets opvalt in de gang. Voor me zie ik een klein podium met daarop een mooie grote stoel; een kunstwerk in het wild. Verder zie ik niets. Wel iets wat lijkt op een deur, maar dat vind ik niet zo interessant. Als ik dichter bij de stoel ben, vraagt ze of ik het nú dan zie. Pas als ik achter de kunstige stoel kom, zie ik het; die deur is een lift.

De liften worden op de bordjes goed aangegeven, maar deze had ik niet gezien als ze niets gezegd had. Er hangt geen bordje boven, dus een kleiner persoon of rolstoelers zal deze lift niet zien.  De liften zijn niet groot; we passen er samen in, maar een derde persoon past niet. Een elektrische rolstoel past misschien net.
Een zitje is in geen enkele lift aanwezig. Ik heb geen zitje nodig, maar het is wel een vraag op de lijst dus noteren we dat erbij.

Zie jij wat ik zie?
Er zijn twee zalen waar schilderijen hangen, een ruimte met een aantal vitrines met keramiek en glas en een ‘Belevingsruimte’. Hier liggen op een aantal tafels dingen die je mag vastpakken of onderzoeken. Ik kan niet alles zien; soms ligt er iets op een plank waar ik niet bovenop kan kijken of alleen kan zien wat vooraan ligt.
De schilderijen kan wel goed zien en de bordjes met informatie hangen voor mij op een goede hoogte, zeker als ik er een beetje van af ga staan.

In de zalen met vitrines kom ik meer obstakels tegen; de vitrines zijn hoog en staan op mijn neus-hoogte. Ik kan alleen zien wat vooraan staat en moet mezelf opduwen om meer te kunnen zien. Sommigen hebben een opstaande rand. Ik zie de helft van een beeld en kom er alleen door te vragen achter of er nog meer te zien is. Binnenin die opstaande rand ligt ook meer, maar dat zie ik helemaal niet. Ook niet door mezelf op te duwen.

In één zaal staan de vitrinekasten dicht bij elkaar; ik kan er net tussendoor rijden. Rechts van me zijn de vitrines en links hangt een gordijn. Ik weet niet of er aan de andere kant ook iets staat. De kans dat je iets omstoot is groot. Ik hoor niets vallen gelukkig…
In één van de zalen is een maquette te zien van de stad met daarnaast een trapje. Die kun je oplopen zodat je hem van bovenaf kunt zien. Daar heb ik helaas niets aan. Een opritje maken in plaats van een trap is de oplossing lijkt me.
We komen twee lage vitrinekasten tegen en daarin kan ik wel alles zien. We maken hier ook een foto van om aan te geven wat wél werkt.

Nog een zoekplaatje
Het eerste wat opvalt is de grootte van de plattegrond; hij is nogal klein. Om alles goed te kunnen zien, moet ik echt een beetje knijpen met m’n ogen. Als je slechtziend bent, heb je er weinig aan! Een slagje groter zal het veel beter leesbaar zijn.
De zalen en het restaurant staan duidelijk aangegeven en ook de standaard toiletten staan er op. Alleen het aangepast toilet kan ik niet vinden. Die staat er niet op. Dat is wel een flinke misser en dat geven we ook aan op de vragenlijst.
Ons eindoordeel? Gemiddeld. Niet slecht, maar er zijn zeker punten waar ze echt aan moeten werken om hun toegankelijkheid groter te maken.

Please follow and like us:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.