Op zoek naar het nieuwe normaal in de 1,5 meter samenleving

Het Corona virus. Van een ver-van-mijn-bed-show in sneltreinvaart naar realiteit. Tijdens de eerste persconferenties werd ons opgedragen geen handen meer te schudden en goed je handen te wassen. Ook moeten we 1,5 afstand van elkaar houden. Verder ging het nog niet en toen dacht ik nog; ik zal er niet zo snel méér van merken. Een week later moet ik die gedachte laten varen.

Iemand uit mijn zorgteam stuurt me een berichtje dat haar zoon mogelijk in contact is geweest met iemand die besmet is met virus. Gevolg; uit voorzorg komt ze de komende twee weken niet. Een ander uit het team besluit om ook thuis te blijven omdat de gezondheid van haar vriend heel kwetsbaar is. De anderen kunnen die zorgmomenten opvangen gelukkig! Maar het maakt mij wel snel duidelijk: dit is geen simpel griepje. Dus hoe kan ik op een gezonde manier omgaan met deze situatie? En ook; wat kan ik doen om de kans op besmetting zo klein mogelijk te maken?

Gezonde dosis Corona
De eerste beslissing die ik neem is; niet te veel nieuws kijken. Als snel na de eerste persconferentie hoor ik bijna alleen maar Corona-nieuws. Vooral het aantal (nieuwe) besmettingen en het aantal overledenen worden bekendgemaakt. Ik merk dat het nieuws me alleen maar zenuwachtiger maakt en dus lijkt het me beter om het maximaal twee keer per dag te volgen. In het 18.00u Journaal of op een betrouwbare nieuwssite krijg ik het belangrijkste wel mee.

Blij dat ik die beslissing vrij snel heb genomen. Het maakt m’n hoofd een stuk rustiger. Het is lastig om nu lichtpuntjes te zien maar het lukt me wel tijdens de persconferentie. Er staat namelijk vol een Gebarentolk in beeld. Niet op een apart scherm of aparte zender, maar naast de sprekers! Zo jammer dat er een crisis – situatie voor nodig is om dat voor elkaar te krijgen… Ik hoop dat we dit, wanneer we hieruit zijn, veel vaker gaan zien!

Veilig naar de winkel
In de flat waar ik woon zijn ook de eerste maatregelen zichtbaar; er hangen bordjes in het gebouw met het advies om 1,5 meter afstand te houden en het Wellness gedeelte is gesloten. Ook in de lift hangt een briefje, maar ik ga niet meer met anderen de lift in. Hier had ik niet zo snel aan gedacht, maar mijn zus kwam met het advies. ‘Verder je gezonde verstand blijven gebruiken’, aldus mijn zwager. Ik merk dat dat ‘gezonde’ een beetje troebel is geworden en zoek naar manieren om dat weer helder en gezond te krijgen.

Deze bizarre tijd zorgt ook voor mooie initiatieven. In de hal op het mededelingen bord verschijnen berichten met hulpvraag en – aanbod van bewoners. Daarnaast krijg ik van een buurvrouw de vraag of ik me wil aansluiten bij een app-groep met medebewoners. Dan kunnen we elkaar vragen hoe het gaat of verzoeken doen. Of iemand iets wil meenemen uit de supermarkt bijvoorbeeld. Ook mij lijkt het beter om niet meer of zo weinig mogelijk daar naartoe te gaan; je kunt er heel lastig afstand houden. Ik ga in ieder geval niet meer voor een paar dingetjes heen, maar koop gelijk voor een aantal dagen boodschappen. Ook draag ik handschoenen zodat ik het karretje niet met mijn blote handen aanraak.

Op de dinsdagochtend is het rustig in de winkel en dus een prima tijd om te gaan. Voor mijn gevoel kan ik nu veilig boodschappen doen. Bizar om naar de supermarkt gaan, zo te formuleren. Maar ook dit is nu onderdeel van de nieuwe realiteit. Omdat ik één keer doordeweeks en in het weekend bij mijn ouders eet, heb ik ook niet veel nodig. Het is te doen zo.

Hoesjes, zakjes en doekjes
Ik vertelde al even over mijn Zorgteam. Degene die door mogelijke besmetting was uitgevallen is weer terug. Zij had het virus gelukkig niet. De vrouwen in mijn zorgteam werkten altijd al heel hygiënisch en dragen nu bij binnenkomst al handschoenen. Of wassen gelijk hun handen. Ook dragen ze sinds een paar weken hoesjes om hun schoenen. Ik heb een bak met daarin zakjes waar ze hun schoentjes na de zorg weer in doen. Op ieder zakje staat een zorg-dag. Ook mijn huishoudelijke hulp draagt deze schoenhoesjes en heeft ze haar eigen zakje. Het werkt zo heel goed en dit is iets wat misschien wel blijvend is, als het aan mij ligt. Dit systeem heb ik niet zelf bedacht maar was een idee van mijn ouders. Fijn dat mijn gezin zo meedenkt!

Een tip die ik hoorde van een vriendin en ook al had ingevoerd; elke dag mijn wielen schoonmaken. Als ik op pad ben geweest in ieder geval. Gewoon met een vochtig doekje. Niet de wielen zelf trouwens maar het gedeelte wat ik aanraak; de hoepels. Voor mensen die lopen of geen ander hulpmiddel hebben, is het inderdaad voldoende om handen te wassen. Maar ik kan me niet verplaatsen zonder mijn hoepels aan te raken. Ze schoonmaken deed ik eerder nooit maar ook deze houd ik erin! Want al bij de eerste keer schoonmaken wordt het me duidelijk hoe vies die dingen eigenlijk worden.
Dat wat ik sinds het uitbreken van het virus nu anders doe is onderdeel van mijn Nieuwe Normaal.

En kunnen we ook blijven doorgaan met het niet schudden van handen? Lijkt mij een prima idee!

Dit is alles wat ik kan bedenken als het gaat om maatregelen kans op besmetting zo klein mogelijk te maken. Wat doe jij? Heb je nog iets wat jij doet wat voor mij ook kan werken?

Een gedachte over “Op zoek naar het nieuwe normaal in de 1,5 meter samenleving”

  1. Goed dat iedereen meedenkt en op elkaar let. Oplossingen aandragen en elkaar tips geven. Sommige dingen zijn niet tijdelijk, maar zullen blijvend zijn. En inderdaad: je gezonde verstand blijven gebruiken. Nu en ook straks… Stay safe and healthy!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.