Ik geef een schreeuw, maar die verdwijnt in de drukte.

Op de meeste zondagen heb ik na de dienst nog tijd voor een bekertje thee en praten met bekenden. Totdat de auto komt om me op te halen. Het is een drukbezochte kerk en vooral naar de eerste dienst van de ochtend komen veel gezinnen met jonge kinderen. Zij kunnen na de dienst nog lekker even spelen terwijl hun ouders aan de thee en koffie zitten.  Ik ben het inmiddels wel gewend dat ze langs me rennen terwijl ik in gesprek ben. Of om tussen de kinderen door te slalommen op zoek naar een rustiger plekje. Pas dan ik dan rustig m’n thee drinken. Die zondag liep het anders… Verder lezen Ik geef een schreeuw, maar die verdwijnt in de drukte.

Please follow and like us: